Ana içeriğe atla

Ahmet Haşim ve Yahya Kemal Farklılıkları

1-Ahmet Haşim ahenge musikiye önem vermiş yahya Kemal deruni ahenge önem vermiştir.

2-Birbirlerine gizli hayranlık duyarlar fakat dile getirmezler

3- Ahmet Haşim türkçenin güzelliğinden etkilenmiş Yahya Kemal melalinden

4- Ahmet Haşim Yahya Kemal’in kendisinden etkilenmemek için sembolistleri kendine kalkan ettiğini savunuyor

5-Yahya Kemal ölünce odasında Ahmet Haşim’in kitapları bulunur

6-Yahya Kemal gündelik dili kullanıyor Ahmet Haşim şiir dili kullanıyor

7-Aralarındaki temel fark türkçe’yi kullanmak. (Yahya kemal gündelik dil ahmet haşim şiir dili diyor)

8- ikisi de aruz vezni kullanıyor

9-Yahya Kemal Ahmet Haşim’i neleri anlamayan nesle aşina değiliz şiirini beğendiğini dile getiriyor

10- yahya Kemal derunî ahenk diyor Ahmet Haşim musiki diyor

11- Yahya Kemal güfteden ziyade şiir bestedir diyor Ahmet Haşim sözden ziyade musikidir diyor şiir için

12- Yahya Kemal Ahmet Haşim’in piyale Mukaddimesi kendisinin etkisi ile yazdığını söylüyor ve Ahmet Haşim’in Mukaddimesi kelime kelime eleştiriyor yahya Kemal Kemal Ahmet Haşim’in türkçeye hakim olmadığını eleştiriyor söylüyor onu Arap Haşim diye aşağılıyor değersizleştirmeye çalışıyor

13- Yahya Kemal Ahmet Haşim hep Türkçe konusunda eleştiriyor kendisi yurtdışında iken yazdığı şiirlerle kendisi geldikten sonra yazdığı şiirler arasında dil farkı olduğunu söylüyor ve kendisinden etkilendiğini belirtiyor

14- Yahya Kemal Ahmet Haşim’i Türkçe konusunda etkiliyor Ahmet Haşim Yahya Kemal’i Melal kavramı konusunda etkiliyor

15- Ahmet Haşim Yahya Kemal’in dili sadeleştirmesinden etkilenir. Yahya Kemal Ahmet Haşim’i dil konusunda etkilemiştir


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Mecazla ilgili sanatlar

• Teşbih • İstiare (Eğretileme, ödünç alma) • Kinaye • Mecaz • Teşhis (Kişileştirme) • İntak (Konuşturma) Teşbih (Benzetme) • Anlama güç katmak için, aralarında gerçek ya da mecaz, çeşitli yönlerden ilgi, benzerlik bulunan en az iki varlıktan zayıf olanı nitelik bakımından güçlü olana benzetme sanatıdır. • Özellik bakımından birbirine denk iki varlık arasında benzerlik ilişkisi kuruluyorsa buna teşabüh denir. • Şairler, kendilerini etkileyen bir olay veya varlık karşısında heyecanlanır, bu heyecanı daha kuvvetli ve tesirli anlatabilmek için, o ruh hâlini okuyucuda daha iyi canlandırabilecek benzetmeler yapma yoluna giderler. Bunun sonucunda da teşbih sanatı meydana gelmiş olur. Ayrıntılı (mufassal) teşbih: Benzetmenin bütün öğelerinin bulunduğu teşbih çeşididir. • Ahmet Paşa, gül yüzlü [teşbih-i beliğ] güzel hakkında yazdıklarıyla mektubu yaprak gibi titreten kalemin ne yazdığını merak ettiği aşağıdaki beytinin ikinci dizesinde benzetme öğelerini topluca kullanır. Ne yazdı gül yüzün va...
Yorum Gönder
Devamı

Türkü ve Özellikleri (Maddeler Halinde)

  Türkü • Türkü kelimesi ilk defa 15. yüzyılda Ali Şir Nevayî tarafından Mizanü’l-Evzarı'da kullanılmıştır. • Anadolu’da türkünün ilk örneğini 16. yüzyılda Öksüz Dede’nin verdiği bilinmektedir. • Türkü, halk edebiyatının en yaygın türüdür. Ezgisi yönüyle diğer halk şiiri türlerinden ayrılır. Genellikle anonimdir. • Türküler genellikle hece vezninin yedili, sekizli ve on birli kalıplarıyla kıtalar hâlinde söylenir. • Türkünün asıl sözlerinin bulunduğu kısma bend, genellikle bendlerden sonra tekrar edilen, ezgisi ve sözleri değişmeyen kısma nakarat denir. Bu kısım bağlama, bağlantı veya kavuştak diye de bilinir. Türkülerin Özellikleri: 1. Türkülerde konu zenginliği vardır. Aşk, ayrılık, ölüm, tabiat, kahramanlık, güzellik başlıca konularıdır. 2. Hecenin yedili, sekizli en çok da on birli kalıplarıyla yazılırlar. 3. Türküler genelde dörder mısralı bentlerden oluşur. 4. Bazıları koşma şeklindedir. 5. Bazı türkülerde her bendin sonunda aynı dize veya dizeler tekrarlanır. Bu tekrarlanan ...
Yorum Gönder
Devamı

Süleymaniye`de Bayram Sabahı - Yahya Kemal Beyatlı

  Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede Bir mehâbetli sabah oldu Süleymâniye`de Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati, Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi Yer yer aksettiriyor mavileşen manzaradan, Kalkıyor tozlu zaman perdesi her an aradan. Gecenin bitmeye yüz tuttuğu andan beridir, Duyulan gökte kanat, yerde ayak sesleridir. Bir geliş var!.. Ne mübârek, ne garîb âlem bu!.. Hava boydan boya binlerce hayâletle dolu... Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir; O seferlerle açılmış nice yerlerdendir. Bu sükûnette karıştıkça karanlıkla ışık Yürüyor, durmadan, insan ve hayâlet karışık; Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya, Giriyor, birbiri ardınca, ilâhî yapıya. Tanrının mâbedi her bir tarafından doluyor, Bu saatlerde Süleymâniye târih oluyor. Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı Adamış sevdiği Allah`ına bir böyle yapı. En güzel mâbedi olsun diye en son dînin Budur öz şekli hayâl ettiği mîmârînin. Görebilsin diye sonsuzluğu her yerden iyi, Seçmiş İstanbul`un uf...
Yorum Gönder
Devamı